Við ræddum við tvo nemendur í staðnámi í Menntastoðum, þau Klöru og Eirík, um upplifun þeirra og væntingar til námsins. Á góma bar einnig hvað þau vilja segja fólki sem er að íhuga að hefja nám í Menntastoðum.
Bæði Klara og Eiríkur kynntust möguleikanum á námi í Menntastoðum í gegnum aðila sem þau treysta. Eiríkur heyrði um námið frá fjölskyldu og vinum, en Klara í gegnum Virk þegar hún var að skoða leiðir til að komast aftur í nám.
„Mig hefur lengi dreymt um að komast aftur í nám og vantaði grunn fyrir háskólann,“ segir Klara. Eiríkur tekur undir það: „Ég hef lengi viljað mennta mig og Menntastoðir virtust vera besti staðurinn til að byrja á eftir langa fjarveru frá námi.“
Reynslan af námi innan Menntastoða er einstaklega góð hjá þeim báðum. Klara lýsir náminu sem „hreinlega frábæru“ og segir hópinn samheldinn og fjölbreyttan:
„Við erum lítill og þéttur hópur af alls konar fólki sem gerir námsumhverfið fjölbreytt og ekki þrúgandi. Kennslan er frábær og kennarar skemmtilegir og hjálpsamir. Skólinn sjálfur er einstaklega hlýlegur og gott andrúmsloft í skólanum.“
Eiríkur tekur í sama streng og nefnir sérstaklega jákvæðnina í skólanum:
„Gleðin og jákvæðnin í skólanum er eftirtektarverð. Það eru allir tilbúnir að hjálpa hvor öðrum.”
Bæði lýsa utanumhaldinu hjá Menntastoðum sem toppþjónustu.„Utanumhaldið hefur verið mjög gott,“ segir Eiríkur. Klara lofar bæði kennara og námsráðgjafa:
„Kennarar leggja sig alla fram við að hjálpa þér með námsefnið og það er alltaf námsráðgjafi tilbúinn til að hjálpa ef eitthvað kemur upp.“
Klara segir að stærsta óvænta uppgötvunin sé að hún uppgötvaði eigin styrk sem góður námsmaður:
„Það kom mér verulega á óvart að ég hefði það í mér að vera góður námsmaður og fá góðar einkunnir. Ég var talin tossi þegar ég var yngri.“
Eftir Menntastoðir stefna bæði Eiríkur og Klara lengra í námi. Eiríkur hyggst fara í háskólagrunn hjá HR og Klara ætlar í Háskólabrú.
Þau hafa þetta að segja að lokum við fullorðið fólk sem er að hugsa um að byrja í námi:
Eiríkur: „Bara byrja sem fyrst og ekki mikla þetta of mikið fyrir þér.“
Klara: „Gerðu það! Ég lét þetta dragast svo lengi af óöryggi, en er 34 ára og svo glöð að hafa byrjað. Það er svo gefandi að sjá að maður getur þetta.“
